گفتگو با " آریادخت جهانبخشان"

گفتگو با " آریادخت جهانبخشان"

 

‏1- بیوگرافی‏
آریادخت جهانبخشان متولد سال 1365. لیسانس زبان و عکاسی را حدود 10 ماه است که به طور جدی شروع کردم.‏

‏2- چرا و چگونه به عکاسی علاقمند شدید؟‏
انسان باید تلاش کند تا رشد پیدا کند، حساس شود،‌تاب داشته باشد و به صورت عادی به پیرامون و پدیده ها ننگرد. عکاسی هنر بسیار مهمی است. ‏

‏3- ارزیابی شما از واحد عکس و فعالیت های عکاسی در حوزه هنری چیست؟
واحد عکس حوزه هنری عملکرد خوبی دارد و توانسته هنرجویان جوان را در کنار پیشکسوتان جمع نماید و از تبادل نظر و تعاملات آنها در بخش تکنیکی و نقد عکس هنرجویان پخته تر شوند.‏

‏4- کارگاه های عکاسی که در حوزه برگزار می شود تا چه اندازه در پیشرفتت شما در این رشته کمک کرده است؟‏
بدون شک بی تاثیر نیستند کارگاه به لحاظ تکنیکی و تبادل نظر و نقد عکس خوب است اما به لحاظ دادن شخصیت هنرمند متعهد و حساس به مسائل اجتماعی نه.‏

‏5- چه افقی برای عکاسی و کار خودت ترسیم می کنی؟‏
‏ عکاسی برای من افق مشخصی ندارد. نه تنها جایزه های ملی و بین المللی و نه برگزاری نمایشگاه موضوع اصلی هدف من از عکاسی است بلکه تمامی این ها راستای این که من بتوانم نیست به جامعه ی پیرامونم حساسیت نشان دهم مهم هستند و اگر از دوربین من واقعیت های اجتماعی مثل فقر، نابرابری، فساد و دردهای مردم منعکس شود خوشحال می شوم. دوست دارم عکس های من، بتوانند از دردهای مردم بکاهد و یا مردم را نسبت به یک رفتار زشت، ‌پدیده بد و یا مشکل و معضل حساس کند. امیدوارم عکس های من در آینده مسیری در جهت رشد و شکوفایی اخلاق و سلامت اجتماعی و پاسخگویی مسئولان را در پی داشته باشد و از راه نمایش عکس هایم لبخندی بر لب انسانی نشانده شود، البته من طبیعت و بروز مسائل زیبای استان را دوست دارم و همچنین به کشورم ایران و شهرم بوشهر نیز عشق    می ورزم و به همین دلیل دوست دارم زیباییهای آنها را منعکس نمایم.‏

‏6- کار عکاسی شما موضوعی است یا نه یک نگاه عمومی به عکاسی دارید؟
کار عکاسی من موضوعی هست و نیست با اینکه مسیر عکاسی من اجتماعی است اما جهت تمرین و آموزش در رشته های تخصصی نیز به عکاسی می پردازم. بیش از هر چیزی دوست دارم عکاسی من عکاسی مردم نگار باشد و به دردهای اجتماعی بپردازد، البته ارائه تصویری زیبا در شهر و کشورم نیز مد نظرم است که دوست دارم در تصاویر عکاسی شده ی من ایرانی زیبا و بوشهری قشنگ نیز به دید عموم گذاشته شود تا اینکه از انعکاس این زیبایی ها توجه مردم به حفظ آن ها بیشتر گردد. ‏

‏7- با توجه به اینکه جوان هستید و هنوز برای کار کردن و تجربه اندوختن فرصت لازم دارید دوست دارید عکاسی را تا چه مرحله ای ادامه بدهید؟
مرحله آخر عکاسی من مرحله اول آن است. با توجه به اینکه رویکردم در عکاسی اجتماعی است دوست دارم با کار کردن در رشته عکاسی اجتماعی این نوع معضلات و دردهای اجتماعی را منعکس نمایم. بدون شک با افزایش اندوخته هایم تلاش می کنم سوژه ها را به بهترین نحو و به گونه ای تاثیر گذار نمایش دهم تا از این راه به بهتر شدن و زیبا شدن جامعه انسانی یاری رسانم.‏

‏8- مشکلات پیش رو در حوزه عکاسی بیان کنید؟‏
مشکلات پیش رو در بوشهر بیش از هر چیز کمبود گالری و نهادهای مدنی مستقل است البته رسانه ها نیز به خوبی از عکاسان استفاده نمی کنند. مشکل دیگر عدم نگاه حرفه ای به عکاسی است. دیجیتالیزه  شدن عکاسی ضمن اینکه به فراگیر شدن عکاسی تبدیل شده و از انحصار آن کاسته است اما عکاسی حرفه ای راهم با مشکل عدم درک توسط مسئولان و مخاطبان دچار نموده است.‏

‏  ‏
‏    ‏