نقاش

نقاش

نقاش دختری به دلش خالکوب کرد
او را با روی صخره ی شب میخکوب کرد
بعداً با روی سینه ی احساس دخترک
تا صبح با سرود و غزل پای کوب کرد
آنقدر اُدکلان هوا زد به قلب خود
تا خسته شد،‌شکسته شد و سنگکوب کرد
آنگاه به روی سینه ی احساس دخترک
مثل صدای ابری باران رسوب کرد
خورشید آمد و غزل خاک خورده را
از ذهن خسته ی شب رُفت و روب کرد

فاطمه زنگنه ‏