سکوت ستم

"سکوت ستم"

 

سکوت ستم
خطبه
پرنده ای که از گلویت پرید و ‏
ابابیل  شد ‏
و سنگ بارانی
‏  بر ستون های ستم ‏
چقدر فتنه ، چقدر آشوب
‏      جاری کن ‏
‏      صبرت را ‏
که زبانزد مصبیت های جهان است،
تمام واژه های پاک را ‏
‏         در ضیافت نامت‏
 ‏  میهمان آسمان کردم‏
ببار!‏
مهربانی تو ‏
باغ و چشمه را به وجد می آورد
همه ی گل ها
همنام تواند ‏
همه ی غنچه ها علی اصغرند ‏

بخوان ‏
دفتر شعرهای من
‏          همسال رقیه است‏
بخوان خطبه ات را!‏
خطبه ات تاریخ را لرزانده است

 

 

• راضیه راستی