انواع موسیقی (قسمت دوم‎)

انواع موسیقی (قسمت دوم‎)

البته در مطالعه ی تاریخ موسیقی هر کشور تقسیمات مذکور قابل‎ ‎تغییر است . مثلاً موسیقی ایران در مدت سیزده قرن دوره اسلامی تغییر فاحشی نکرده و‎ ‎شاید ما بتوانیم موسیقی خود را به سه دوره تقسیم کنیم.‏

موسیقی قبل از اسلام‎ – ‎بعد از اسلام – موسیقی معاصر ‏

موسیقی یک صوتی :‏
این موسیقی فقط از لغات‎ ‎تشکیل می شود و علم هم آهنگی در آن دخالت ندارد . موسیقی تمام ملل قدیم و موسیقی ده‎ ‎قرن اول میلادی اروپا از این قسم است . در این قسم نغمه های شیرین و جذاب زیاد پیدا‎ ‎می شود و هنر، تنها درلباس نغمات جلوه می کند . این موسیقی از نظر علمی بسیار ساده‎ ‎و در عین حال دل انگیز ودلرباست .‏

موسیقی صوتی :‏
این موسیقی نقطه بوسیله‎ ‎صوت انسان اجراء می شود در صورتی که صداها با هم رابطه و تناسبی مطابق قواعد علم هم‎ ‎آهنگی داشته باشند . اولین نمونه ی موسیقی چند صوتی درده قرن پیش اروپا پیدا شد و‎ ‎رفته رفته ترقی کرد تا امروز موسیقی ارکستر را تشکیل داده اشت. بهترین نمونه موسیقی‎ ‎چن صوتی ارکستر سمفونی است که از چند دسته از آلات موسیقی (چوبی،مسی ، ضربی و‎ ‎زهی)تشکیل می شود.‏

موسیقی سازی :‏
این موسیقی به خلاف موسیقی صوتیتنها برای‎ ‎آلات مختلف موسیقی است و شک نیست که وسعت آن بیش از موسیقی صوتی است. زیرا وسعت صوت‎ ‎انسان نسبت به آلات موسیقی محدودتر است و این موسیقی نیز ممکن است یک صدایی یا چند‎ ‎صدایی باشد. ‏

موسیقی نظامی :‏
این موسیقی برای تحریک احساسات میهن پرستی و‎ ‎ایجاد شجاعت درست شده و به خصوص در موسیقی نظامی سازهایی به کار می برند که صدایشان‎ ‎بلندو رسا و مهیب وبا وقار و باشکوه و شاد و بشاش و نشاط آور است.‏
موسیقی نظامی‎ ‎به حدیدر تحریک حس شجاعت وشهامت دلاوران جنگی دخالت دارد که در اسلام با وجود تحریم‎ ‎موسیقی، در مواقع جنگ موسیقی مخصوصی بوده و طبل و شیپور در هنگام نبرد به کار‎ ‎میرفته است.‏

موسیقی روحانی :‏
این موسیقی برای تزکیه نفس و ایجاد حس شفت و‎ ‎مهربانی و بشر دوستی وخداپرستی درست شده و در کلیساهای بزرگ وظیفه ی مهم آن به عهده‎ ‎اُرگ بزرگ است که به تنهایی کار تمام آلات مختلف موسیقی را انجام می دهد . اغلب در‎ ‎این نوع موسیقی سرا به هم به کار می رود . این موسیقی از اصوات طولانی و کشیده‎ ‎تشکیل می شود و با صداهای باوقار ونجیب و پخته انجام می گیرد. و در شنوندگان تاثیر‎ ‎خاصی دارد . در قدیم موسیقی مذهبی ما منحصر به تعزیه خوانی و روضه خوانی بوده که‏‎ ‎مظالم بنی امید بخصوص یزید و کارکنان او را آشکار میساخته و از مظلومیت خاندان‎ ‎پیغمبر (ص)و ایمان کامل آنها حکایت می کرده ، نمونه این موسیقی هنوز هم در نوحه‎ ‎خوانی ایام عزاداری شنیده می شود.‏

موسیقی ضربی :‏
این قسم موسیقی دارای وزن‎ ‎و ضرب معین است. موسیقی رقص ومارشهای نظامی نیز از این قبیل است. موسیقی ضربی طبعاً‎ ‎مهیج و متحرک است . چنانچه در موقع نواختن یک رنگ یا یک مارش هر شنونده ای طبعاً به‎ ‎حرکت در می آید.این موسیقی یسیار بشاش و فرح آور است بطوریکه هر افسرده ای از شنیدن‎ ‎آنها شاد می شود. ‏
نقطه ی مقابل موسیقی ضربی ، موسیقی بی ضرب است و بهترین‎ ‎نمونه ی آن آوازهای ایرانی است و این قسم موسیقی اغلب عارفانه و شاعرانه وتفکرآمیز‎ ‎است وانسان در مقابل آن به فکر فرو رفته و از آن یک لذت خاصی می برد .‏

موسیقی‎ ‎نمایشی :‏
این موسیقی توصیف حالات زندگانی است از قبیل نشاط و خرمی دوره جوانی و‏‎ ‎ضعف و ناتوانی زمان پیری و غم و تاثر دوران فراق و دوری عاشق و لذت و کامرانی‎ ‎ایاموصال و صلح و صفا و جنگ و نزاع و گاه در وصف مناظره طبیعت ومقایسه فصول سال و‎ ‎زیبایی و طراوت بهار و غیره است . این موسیقی همیشه با نمایش مناظر طبیعی زندگی‎ ‎همراست و محل آن در نمایش و سینما و اوپرا است .‏
این موسیقی را می توان موسیقی‎ ‎توصیفی نامید زیرا هر چه در صحنه نمایش واقع می شود ، وصف می کند اگر عاشقی از سوز‎ ‎هجران می نالد ، موسیقی بااو هم آهنگ شده و درد و سوز درون او را نشان می دهد. اگر‎ ‎مظلومی در تحت شکنجه ی ظالمی جان می سپارد ، موسیقی هم نتیجه ی شقاوت و ظلم را نشان‏‎ ‎می دهد و آه های جانگداز مظلوم بیچاره را سوزان ادا می کند ، که هر کسی دارای قلب‎ ‎حساسی است ، بدون اینکه اشکی نثار کند از نمایش خارج نمی شود.‏