قید سفر

قید سفر

حدیث زنگنه

بزن تو قید سفر با ستاره های کبود                       بکوچ چشمِ ضعیفم به شهر بینالود ‏

دلی به رقّت باران برایش آوردم                            دوید سمتِ سراب ، او که  تشنه من بود‏

تو درد کرده ای از عمق آسمان دلم                         که ابر بعض سری زد به رشته کوه سجود‏

و آب شد تن من ، ریختم به دریاها                            نمی شود به زمینی تن جهان محدود

و بیت ، بیت به تو عشق ورزیدن                            منم که رد شده ام ، باختم ، شدم مردود

ستاره قسمت من نیست، آسمان  تعطیل                بزن تو قید سفر با ستاره های کبود ‏