الفبا درد می گیرد

الفبا درد می گیرد

حدیث زنگنه  

 

الفبا درد می گیرد، تو وقتی نیستی در آن         تنش سرد است و کم کم می رود تا جاده پایان

الفبا تا تو را دید ار تعجب سکته زد صدبار ‏        خجالت می کشد چون زیره را آورده تا کرمان‏

بدون گچ – پژ او، آری توانسته بماند چون            تو معنای الفبایی، همه جاهل ، تویی سلمان ‏

بیا، باران شو  از این آسمان خسته بیرون آ          بریز، آزاد شو، پایین بیا زود از خر شیطان ‏

تو پر کن قافیه ها را ، بیاور واژه ای تازه                 از آنها که بلد بودی، نه مثل این ، نه مثل آن

الفبایم به هم خورده، گمانم شعر مسموم است         به بالا آمده فکرم- گلاب واژه بر روتان-‏

نه من حسی به دل دارم، نه او فکری به سر دارد    تبم بالا گرفته ، پُر شده فکرم، پر از هذیان

   ‏