در گوش عرشیان

در گوش عرشیان
محمد حسین انصاری نژاد

زیباست سمت باغ خیالت پریدنم ‏

تا در پرنده ماه بیایی به دیدنم ‏

مست آن چنان که چرخ زنان با تو سر دهم ‏

در گوش عرشیان غزل پر کشیدنم ‏

مست آن چنان که دست برم در مدار ماه ‏

آن گاه بنگری تو به آیینه چیدنم ‏

دستی تکان دهید پری های ناگهان ‏

مفتونِ عاشقانه دریا شنیدنم ‏

هر شب کنار پنجره تا صبح دیدنی ست ‏

در پرنیان خاطره هایت خزیدنم ‏

تا مشق دوست داشتنی بی نشان کنم ‏

حسرت به دوش جرعه ای از خود رمیدنم ‏

یک ذره مهربانی ات این روزها نماند ‏

یا آفریده ماند برای ندیدنم ‏