گفت و گو با" سعید گل چمن

گفت و گو با" سعید گل چمن " بازیگر و کارگردان نمایش ‏

‏* تئاتر پویا و مردمی را چگونه می توان تقویت کرد و چه راهکارهایی جهت کشاندن به عرصه عمومی و جامعه پیشنهاد می دهید؟ ‏

‏- قطعاً تئاتر به عنوان یک هنر مردمی جایگاه بسیار مهمی در جامعه دارد. تئاتر پویا و مردمی از جایی نشات  می گیرد که هنرمند این ابتکار عمل را داشته باشد که معضلات و موضوعات روز اجتماعی را در قالب تئاتر بیان کند.راهکار من برای کشیده شدن تئاتر به عرصه عمومی برداشتن خطوط قرمز ذهنی و خود ساخته توسط مسئولان امر و هنرمندان و خلاقیت و جسارت تئاتریها در به کار بردن موضوعات مختلف و نو است . البته نباید از مبحث هم اجرای عمومی جهت ارتباط با مخاطب تئاتر نیز غافل شد که خود می تواند در رویکرد مثبت عموم به تئاتر بسیار تاثیرگذار باشد که خب می دانیم شرط این کار حمایت متولیان است. ‏

‏*وضعیت تئاتر بوشهر را چگونه می بینید ؟ ‏

‏-تئاتر استان بوشهر فعلاً دوران نوسان خود را پشت سر می گذارد چون دارد از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود . نیروها و استعدادهایی در حال رشد و شکل گرفتن هستند که با افزوده شدن تجربیات آنها تئاتر بوشهر هم شکل می گیرد. البته عموم حمایت کافی از اجرای عمومی، جشنواره زدگی تئاتر بوشهر را هم باعث شده است .من عمده ترین معضل تئاتر استان بوشهر را عدم در آموزایی این رشته برای هنرمندان می دانم که باعث شده بیشتر هنرمندان مستعد بعد مدتی با رها کردن تئاتر به مشاغل دیگری روی آوردند که این مشغله فکری و ذهنی باعث فاصله گرفتن آنها از تئاتر می شود و همین مسئله تئاتر را از سمت و سوی حرفه ای دور می کند. ‏

‏*تئاتر بوشهر در چه زمینه های (بازیگری ، کارگردانی و نمایشنامه نویسی)و دارای قوت و ضعف است؟ ‏

‏-بدون شک نقاط قوت تئاتر استان بوشهر به دلایل متعدد از جمله خاصیت محلی  و فولکومور ناب بسیار بیشتر از نقاط ضعف آن است. شور،نشاط ، پویایی و سرزندگی .بچه های تئاتر بوشهر بسیار بیشتر از همتای خود در استان محلی دیگر است. رفاقت و صمیمیت تئاتری محلی استان بوشهر با همدیگر را در هیچ جای ایران نمی توان مشاهده کرد . من این را سال گذشته در جشنواره لاله های سرخ اندیمشک به وضوح دیدم و لمس کردم . اگر بخواهیم تخصصی تر به ماجرا نگاه کنیم  باید بگوییم که در چند سال اخیر  از بابت نگارش  متون خوب و قابل قبولی مشکلات بسیاری در این خصوص داشته ایم و باید فکری اساسی برای این موضوع  چون متن خوب،    یک اثر قوی نمایشی است. البته نباید از معضل رویکرد اغراق آمیز کارگردانان تئاتر استان به پدیده تئاتر پلاتویی و اصرار بیش از حد و غیر فنی به اجرای پلاتویی و به دنبال آن فاصله گرفتن از مخاطب عظیم تئاتری هم در سال های  اخیر به سادگی گذشت. ‏

‏*حوزه هنری و نهادهای مرتبط  چگونه می توانند به توسعه تئاتر و تقویت هنر نمایش یاری برسانند؟ ‏

‏-اصولاً وظیفه نهادهایی مثل حوزه هنری و ارشاد توسعه و گسترش هنر نمایش است ، البته هنرمندان هم نفش خاص خود را دارند اما در بعد حمایتی وظیفه ارگان های مرتبط بسیار مهم و حیاتی است، برگزاری دوره های سطح بالای آموزشی در حوزه های  مختلف کارگردانی ،نویسندگی و بازیگری و... و مهم تر از همه ایجاد راهکارهایی جهت در   نمودن این هنر در استان از اقدامات بسیار مهمی است  که دستگاهای مسئول می توانند انجام دهند.ماشاید تنها استانی هستیم که تئاتر همایش 6 ماه در بدترین شرایط  تمرین می کنند برای یک تک اجرای جشنواره ای در فلان جشنواره و دلخوشیم به ورودی های 100 تا 150 تومانی؟؟ و دیگر خلاص ...! نباید اینطور باشد و پتانسیل لازم جهت ترمیم این نقص بزرگ در استان ثروتمند ما به حد کافی وجود دارد . الحمدا... بودجه های فرهنگی که در همه نهادهای فرهنگی و غیر فرهنگی هم که به وفور یافت می شود، فقط یک هم اندیشی  و طرح نو و قوی می خواهد و بس و کافی است که پولهایمان را به جای «عمو پورنگ ها » خرج تئاتر خود استان کنیم.    ‏