پنجره های کوچک

فرح راورشیری

ای پنجره های کوچک ‏
تا چند ‏
حضور و غیاب خورشید را ‏
بیاد دارید
و عبور تلخ مرا ‏
زمین ‏
در زایشی هر روزه ‏
به درد می نشیند
و باز هم ...‏
با سردترین آوازها
در کوله پشتی حیران جهان ‏
مرا در خود جای نمی دهد
ورودت  بهانه ایی است ‏
که تو را ‏
و مرا ‏
در آیینه خود را ‏
بیارایند