نگاهی به سیراف بوشهر

نگاهی به سیراف بوشهر

 

سیراف به فاصله 250 کیلومتر در جنوب شرقی شهر بوشهر قرار گرفته است. اطلاعات بدست آمده در مورد تاریخ سیراف بر می گردد به نوشته های مورخینی مانند: سلیمان سیرافی- مسعودی- استخری- ابن بلخی- مقدسی و غیره. از جمله مطالبی که از کتاب الممالک نوشته استخری در قرن چهارم هـ . ق می توان داشت در رابطه با سیراف می نویسد " سیراف  با شیراز برابری می کند  بندری است گرمسیر و خانه های آن از چوب ساج که از هند و زنگبار می آورند بنا می کنند.

بازرگانانی ثروتمند دارد تا جایی که برای ساخت هر خانه سی هزار دینار خرج می کنند " مقدسی می نویسد  " در بین کشورهای اسلامی زیباتر و شگفت انگیزتر از خانه های سیراف ندیدم و هرخانه تا یکصدهزار درهم خریدوفروش می شود. " باستان شناسان قدمت این بندر را به دوره ساسانی و اردشیر بابکان نسبت داده اند بر مبنای این نظریه اسم اولیه آن اردشیرآب بوده که تبدیل به سیراف شده است.

 بیشتر مردم سیراف دریانوردان قهاری بودند و به کشورهای چین، آفریقای جنوبی، موزامبیک، ماداگاسکار سفر می کردند. بوجود آمدن مسائل سیاسی دو جناحی ضرر بسیاری به سیراف زد و دو زلزله در سالهای 366 و 398 سبب شد سیراف به عنوان بزرگترین بندر تجاری و دریانوردی ایرانیان رونق اولیه را از دست داد. مذهب مردم سیراف قبل از اسلام زرتشت و پس از اسلام مانند دیگر نقاط ایران اسلام بود.

مهمترین آثار دیدنی سیراف:

1- قبور سنگی سیراف: به قبور تمدن ها معروف است در دامنه کوهستان کنده شدند در دره لیرودی شیلو. شاید گفت بی نظرترین قبور در دنیا باشد

2- چاه های آب: یک از شگفتی های بندر چاه های آب سنگی است که در صخره های کوه به تعداد بیش از صد حلقه به ارتفاع 35 تا 130 متر ساخته شده اند

3- دخمه ها: دخمه هایی است که جایگاه پیران فاقد قدرت بوده است و به آنها خانه گیری گفته می شود هنوز استخوانهایی از این انسانها در دخمه ها وجود دارند

4- گور سیبویه: آرامگاه فاضل و استادان سیبویه و برادرش نورالدین از علمای اهل سنن

5- آتشکده: اتاقی تقرباً مربعی شکل و دارای گچ بری ها بر روی تپه ای مشرف به دره لیر

6- امامزاده سید ابراهیم : از نوادگان امام هفتم موسی کاظم(ع) در آبادی چاه مجنون

7- بُنو: منطقه ای زیبا با درختان بسیار، چشمه آب و رودخانه ای با آب جاری

8- قلعه شیخ: این قلعه متعلق به خاندان نصوری است که بر روی تپه های بلند و مشرف به دریاست دو حیاط درونی و بیرونی و یک شاه نشین دارا می باشد گچ بری های این منطقه با قدمت 200 سال است با نقش هایی از درختان، شاخ و برگ و گلدان های زیبا و فرشتگان