نمی ترسم

نمی ترسم

 شعری از " دکتر سید جعفر حمیدی "

مُو از بمبک نمی ترسُم ، مو از کلبوک می ترسم
نه از مار و نه از عقرب ، زدیماروک می ترسم

نمی ترسم نه از گنج و نه از موری نه از پخچه
نه از رِشک و نه از نِزگ و نه از نیتوک می ترسم

نه از دیوار رُمبیده نه از سَفق گُلُمبیده
نه از شاخک، نه از تله، نه از خِفتوک می ترسم

نه از کرکاب مادر زن، نه از فیت برادر زن
نه از جاروف خواهرزن، ز قارقاروک می ترسم

نمی ترسم نه از غُمبه، نه از لُنده نه از مُنگه
میون هیرو ویر اما زلُه پرتوک می ترسم

نه از سوس و نه از پیسو، نه از هر آدم فیسو
نه از گبگو، نه لُقمه، نه از زِهروک می ترسم

نه از فیکه، نه از لیکه ، نه از قدقد، نه از قیقه
نه از شوپر، نه از کُمتر، نه از پیلسوک می ترسم

نه از غول و نه از غولک نه از زخم و نه از کورک
نه از جیجوق نه از کُربَک، نه از شَنیوک می ترسم

نه از کوگ و نه از کوکُرَ نه از شالو نه از شُوپَر
نه از خردل، نه از پیدم، نه از پِندوک می ترسم

نه از مُشکو، نه از ماشو، نه از گرگو، نه از زاغو
نه از سحرو نه از جادو، ز چیش بَندوک می ترسم

نه از موج و نه از لنگر، نه از لنج و نه از مَنوَر
نه از بوم و نه از ناکو نه از سنبوک می ترسم

نه از طعنه نه از کُچه نه از بُهتون نه از تهمت
مو از حرف حرفک هر آدم مشکوک می ترسم

قسم بر لنگوته جاشو، چیش کُور مُنجله ماشو
که تا جیب گدا پر گشت از مسکوک می ترسم

خدایا بندر بوشهر را از غم رهایی ده
که از تهلیِ غم مثل خیار تحلوک می ترسم‏