قلم

قلم

‏‌حدیث زنگنه  ‏

دستم شده قلم،‌که نگیرد قلم به دست     هی داد می کشد،‌که برو،ای قلم پرست!

حتی خودم به روی خودم پشت کرده ام             دشمن نه، هر چه می رسد از جانب من است  

‏
اخبار هم وقوع قلم لرزه را ندید                           با اینکه شعر و شور و شعار مرا شکست

حالا خودم نشسته ام اینجا، کنار من                   قهر است با من، این من عاصی خودپرست‏

باشد؛ عقب نشسته ام از جنگ من به من           تسلیم. پس نه اینکه دوباره تو ضرب شست..‏

قلبم پرید از لب من لحظه ای که عشق               فکر و کتاب و دفتر اشعار را گسست.‏