فعالیت های سیاسی- مذهبی

فعالیت های سیاسی- مذهبی

علیرضا مظفری زاده

بعداز سال 1350 جوّ جلسات داغ تر شد . البته این فعالیت ها جنبه مسلحانه  به خود نگرفت و بیشتر در حد تبلیغات  یا به شکل توزیع  نشریه یا تکثیر  بیانیه ها  باقی ماند؛ زیرا تکثیر اطلاعیه بر ضد رژیم  شاه کار آسانی نبود  و وسایل ما هم بسیار ابتدایی بود .

گاهی از کاغذ و کاربن استفاده می کردیم و زمانی هم از ماشین تحریر  محمد قنبرپور  و البته در منزل او چون من ماشین نویس  حرفه ای بودم ، تایپ کردن برایم آسان بود ، اما اما برای رد گم کردن آنچه در بوشهر تایپ می شد به کازرون فرستاده می شد و آنچه در کازرون تهیه شده بود  در بوشهر پخش می گردید.‏

در توزیع رساله آیت الله خمینی  هم دقت کافی به عمل می آمد  و صفحه اول آن را بر می داشتم و نام مرجع دیگری که رژیم شاه  روی او حساسیتی  نداشت – از جمله آیت الله  شریعتمداری – می گذاشتیم .حسین جمشیدی که خود اهل کازرون بود  و ارتباطی  با مخالفان رژیم  در شیراز و کازرون  داشت، در این زمینه  فعال تر بود.

آشنایی با اوضاع مملکت و خواندن یا مشاهده نشانه های ظلم و بی عدالتی  مرا نسبت به رژیم سلطنتی  شاه به مخالفت بیشتر وا می داشت . ابتدا این مخالفت ها درونی بود؛ برای مثال در مسجد مخ بلند قرآنی بود که صفحه آخر آن را در شبهای آخر ماه رمضان  به عنوان دعای  ختم قرآن می خواندند ؛ از جمله این دعا در آن بود که :« اللهم انصر  سلطاننا سلطان المسلمین»(خدایا پادشاه ما را که پادشاه مسلمانان است یاری نما) گرچه قرآن چاپ استانی  و منظور از سلطان المسلمین، سلطان عبدالحمید آخرین پادشاه  عثمانی بوده اما برای اینکه حداقل این دعا در حق شاه ایران خوانده نشود و مردم آمین نگویند، آن صفحه را از آخر قرآن جدا و پاره کردم!    ‏