طوفان عشق‏

طوفان  عشق‏

شعری از استاد محمدرضا نعمتی زاده

عشق، طوفان هلاک است که دامن گیرد
تیغ برق است که جـان از تن خرمــن گیرد
عشق ،همزاده ی مرگ است چو ناگاه آید ‏
مثل تیری است که در سینه نشیمن گیرد
در ره عشق،خطرهاست که نابود کند
موزه را  راهرو عشق زآهن گیرد ‏
در پی دوست  اگر مرد طلب کشته شود‏
خون این کشته ، کسی نیست به گردن گیرد
پنجه با عشق قوی پنجه نشاید هشدار
که کلاه از سر پرباد تهمتن گیرد
دل من در گذر چشم تو چون قافله ای ست
که شبی راه بر این گمشده ، رهزن گیرد