درآمدی بر نغمه های دریایی

درآمدی بر نغمه های دریایی

نویسنده : منصور بهرامی

دریا این گستره ی پر رمز و راز ،محل کار و تلاش شبانه روزی صیادان است؛ صیادانی که زندگی را همواره با طوفان و موج می گذرانند. وبا نغمه های دلنواز مرغان دریایی، رنگ امواج دریا و «نسیم شمال» و «قوس» به همراه خوف«باد نعشی» و «مُغیب» روز و شب را سپری می کنند .‏

آنها با امید به عنایت الهی و با دلی مملو از عشق و ارادت به ائمه اطهار، دردل شب های سرد و طوفانی و شب های مهتابی که دریا زیر نور نقره فام ماه  همچون آیینه صاف و زلال می شود  و ستاره های بازیگوش ، به هوای دیدن ماهی و ماهیگیر با امواج در می آمیزند و دریا را نورباران می کنند ، بهدریا نوردی می پردازند و ماهیگیری می کنند.‏

این رمز و راز عاشقی و این شیدایی و دلباختگی را می توان در چین و چروک  چهره ی صیادان قدیمی که همچون موج بر پیشانی  آنها نقش بسته و در رنگ سفید محاسن  آنان که برگرفته از لشکر امواج کف آلود است، مشاهده کرد. ماهیگیرانی که با دلی سرشار  از خیال و خاطره، رازدار دریا می مانند و در گهواره ی پرهیاهوی دریا آرام می گیرند. صیادانی از محله ی «جبری» ،«صلح آباد»، «جُفره» و «بندرگاه» و بنادری هم چون بنادر شهرستان تنگستان ، دیّر، کنگان، گناوه و دیلم که همواره با دریا زندگی می کنند ،ترنم نیمه خوانی به گستره ی دریا شنیده می شود.‏

این آواهای دل انگیز که در دریانوردی و هنگام صید با شور و شوق وصفناپذیری بر زبان مردان دریا جاری می شود، در اصل به منظور یاری جستن از معصومین و ائمه اطهار (ع) است تا با نیرویی مضاعف به کار بر روی دریا بپردازند.‏