خیال واهی من

خیال واهی من

حدیث زنگنه

چقدر مانده به پایان سر به راهی من ؟             به خوبی بد من، اشتباهی خواهی من؟‏

همیشه پشت خودم مانده ام به تنهایی              نبوده هیچ به جز گرگ، در نواحی من

کسی برای غزلهای من خودش را... نه...             رسیده ام به جنون، این خیال واهی من

رسیده است به پایان خوش برای خودش              مرا که سمت تو راند و تو را که راهی من...‏

و دوست را به جز از یک زبان نمی بینم                 مقابل تنی از گوش و تکیه گاهی من

چقدر خسته ام از خواستن برای همه                   به درد من که نخورده ست، پادشاهی من