اکران دو فیلم کوتاه از فرشته پرنیان در حوزه هنری استان بوشهر

روز سه شنبه درکانون فیلم حوزه هنری بوشهر دو فیلم کوتاه از فرشته پرنیان به نمایش درآمد.

"بعد از کلاس" و "آرام" که دومین و سومین فیلم این کارگردان اند،تاکنون در جشنواره های خارجی از جمله کلرمون فرآن فرانسه و سینه فونداسیون کن حاضر شده اند."بعد از کلاس" داستان معلم زنی را روایت می کند که دخترش برای قرض گرفتن پول نزدش می آید. و "آرام" نیز داستان صبح تا ظهر دختری به نام آرام است که برای بازگشتن به شغل پیشینش دو دل است.پس از نمایش فیلم ها حاضرین به گفتگو نشستند‏

 به گزارش روابط عمومی حوزه هنری استان بوشهر ؛ انصاری،مسئول واحد فیلم حوزه هنری درباره ی روایت فیلم صحبت کرد  که  از یک الگوی کلیشه با دو تیپ شروع می کند،با این حال موفق است و فضا را می سازد و در این بین بازی صدرعرفایی و صدف صدری،با این که در یکی دو مورد بیرون می زند،کمک زیادی به فضای فیلم کردنده اند.در ادامه فخریان منتقد جلسه،به دیالوگها اشاره کرد که چطور هر دو بر سر واژه ی "من" بحث می کنند و چطور کارگردان در اجرا این من را گسترش داده،به "ما" می رساند و در انتها‎  "‎من"ی می ماند که مادر است و حال بایست توسط مخاطب قضاوت شود.نظر یکی از حضار این بود که کارگردان سمت مادر می ایستد.در انتها فخریان گفت که دفاع از این فیلم ضروری است چرا که با وجود سیلی از فیلم هایی با چنین شکل و روایتی،همه تک صدایی اند و"بعد از کلاس" از معدود فیلم هایی است که بین دو نسل دیالکتیک برقرار می کند.پس از آن درباره ی فیلم "آرام" صحبت شد.فیلمی که همه ی حاضرین آن را تحسین کردند و قدرتش را به خاطر خشونت درونی فیلم، که وجهی معترض نیز به فیلم می داد،می دانستند.انصاری ضمن بیان اینکه لحظاتی  در این فیلم سینما شکل گرفته بود افزود تفاوتش با فیلم قبلی در این بود که اینبار تصاویر قصه را پیش می بردند.در ادامه جلسه فخریان با ذکر این نکته که اگر در بعد از کلاس دختر در انتها رها می شد،حالا ادامه ی راهی را که برای مستقل شدن رفت  در "آرام" می بینیم‏‎ ‎‏ افزود‏

‏"آرام "در تمام سطوح در نیاز و گریز کاراکتر خلاصه می شود.ولی آنچه او را هم‌زمان به مبارزه با این خصایص فراخوانده، دلهره است. دلهره‌ای که ناشی از نگاهی از سر تبعیض است. آزیتا، دوست و همکارش می‌گوید: «تو به او (رئیس) احتیاج داری، او که به تو احتیاجی ندارد». تبعیضی جنسیتی که زن را به‌عنوان جنس دوم معرفی می‌کند. در چنین شرایطی آرام یا مثل آزیتا باید به رئیس وابسته بماند، یا مثل مهسا بی‌خبر برود و یا هم بایستد و برای علائقش بجنگد. او جایی میانه آزیتا و مهسا می‌ایستد؛ هم به دوست‌پسرش، پدرام علاقه‌مند است ‏‎)‎نیاز) و هم به مهسا (گریز).از آن طرف بازی حیرت انگیز کتایون سالکی نیز این خصلت را قوی تر می کند.رو به دوربین، حین تمرین برای حضور در مقابل رئیس و دو دستی که بی‌واسطه چشم، نهایت تلاش خود را برای در بغل کردن یکدیگر می‌کنند (نیاز) ودر ضمن روی پله‌ها، پشت به دوربین، که با انگشتش ور می‌رود و سپس با دیالوگ آزیتا ــ «روسریت بهت میاد» ــ برمی‌گردد و نیمچه تبسمی به‌اندازه بودن و حضورش به دوربین منتقل می‌کند بلکه پاسخی باشد به محبت کارگردان، این‌بار از جا نب شبح آرام(گریز). گریز و نیاز آخر اما جوری درهم‌تنیده‌اند که با به درون صحنه آوردن فیلم‌ساز می‌توان حل‌وفصلش کرد‏‎. ‎گریز آخر، نیاز آن دیگری است: شبح آرام به جسم او (فیلم‌ساز) بازمی‌گردد و این‌چنین" آرام" «به یک حضور واقعی فیزیکی یا یک بدن واقعی با تجربیات ملموس که به شکلی حس پذیر انتقال‌یافته است»، دست می‌یابد

در پایان فخریان از قاب بندی درست و انتخاب درست جای دوربین گفت و اینکه در کارگردانی بسیار خوب و دقیق عمل شده است و تنها صحنه روی پشت بام کمی از فیلم بیرون می زند و افزود فیلمبرداری نیز خوب و در خدمت کارگردانی بود.‏

این جلسه روز سه شنبه 12/5/95 در سالن جلسات حوزه برگزار گردید.‏

منبع: bushehr.hozehonari.ir