انیمیشن بانو و مرگ مورد نقد و بررسی قرار گرفت.‏

در آخر اما این گروه پزشکی است که پیرزن را نجات می دهد.پایانی خوش اما نه لزوما امیدوار کننده .‏

با اندکی جسارت در باب این فیلم که پر از نشانه های تصویری است مثل آنجا که پیرزن روه به موت را نشان می دهدو به آسیاب بادی که توقف می کند و از حرکت می ایستد. اما می خواهیم در باب سینمای پست مدرن اندکی تامل کنیم. سینمای پست مدرن آنگونه که امروزه باب شده است ، سینمایی است متاثر از جریان کلی فکری پست مدرنیسم.‏

طنز و شوخی با مفاهیم جدی در اینجا مرگ و زندگی ، ارجاء به رسانه ها که مثلاً در پایان فیلم تیتراژ پایانی را می بینیم و بعد به ناگهان ادامه فیلم. مثل آنست که فیلم می گوید این یک فیلم است.(جمله مشهور هیچکاک) ‏

در این گونه فیلم ها هیچ جا قطعیتی نیست . مثل آنجا که با یک تلنگر پزشک ، بیمار به زندگی بر می گردد و به ناگهان و با یک حرکت مرگ او را مرده می یابیم. جذابیت فیلم بشدت  وامدار حرکت ،نور، ترکیب بندی و موسیقی زیبایش است.مانند کارهای ناب کلاسیک داستان فیلم نه با دیالوگ که با صدا منتقل می شود. از ماورای داد تا بازیگر به سینمای ناب باز کردیم و با حسرت در پی آن باشیم. ‏

استفاده از این خبر ، با ذکر منبع بلامانع است.‏