بوشهر
← همه اخبار
آثار بنیانگذار تحول شعر نیما در حوزه هنری نقد و بررسی شد

نشست کارگاه شعر و ادب جرگه عشاق حوزه هنری بوشهر این هفته به شعر«هوشنگ ایرانی» بنیانگذار تحول در شعر نیما اختصاص داشت.
مسئول کارگاه شعر حوزه هنری بوشهر در نشست جرگه عشاق حوزه هنری بوشهر اظهار داشت: هوشنگ ایرانی بنیانگذار تحول در شعر نیما یا شعر نو پارسی متولد همدان(1304) بیشتر از 48 سال عمر نکرد، در این مدت با وجود اینکه اشراف کاملی بر زبان فارسی نداشت، اما از درون با یک حس آمیزی قدرتمند و هوشمندی تمام با مقداری تغییر در محتوا و فرم و با دانایی از عرفان و مقداری هم ملهم از تفکرات، ادبیات غرب خالق شعری شد که اگر برای خود او فرصت رسیدن به عرصه بالندگی پیش نیاورد، برای شاعرانی ثل شاملو و سهراب سپهری و بعدها دیگرانی که هنوز ادامه میدهند، مثمر ثمر و مفید بود.
اسکندر احمد نیا اضافه کرد: از هنجارگریزیهای او استفاده از اصوات بود، در شعر او صدا به شکلی که در شعر مولانا اتفاق افتاده است، به وضوح کامل، اما با رویکرد و تغییر دیده میشود.
وی بیان کرد: «جیغ بنفش» او، شعر نو را از حرکت یکنواخت نیمایی بیدار کرد و تقریباً از ریشه تکانی سخت داد، در زمینه حس آمیزی سهراب و در رویکردهای تکنیکی و موسیقیایی شدن شعر، شاملو هنرمندانه شعر خود را به ماندگاری کامل رسانید.
مسئول کارگاه شعر حوزه هنری بوشهر تصریح کرد: ویژگیهای شعر ایرانی بسیار است و در این نشست مجال به پرداخت همه آن نیست.
احمدنیا در ادامه اظهار داشت: حاصل شاعری هئوشنگ ایرانی و سه مجموعه «بنفش تند خاکستری» و «خاکستری» و «به تو می اندیشم، به توها میاندیشم» که هر سه دنبال کننده روند یکدیگر بودند را از خود بر جای گذاشت. اما اذعان باید کرد که شعر او جیغی بود که در عرصه شعر نو، ماندگار و جاودانه است.
نقد و بررسی دو شعر توسط شاعران حاضر در نشست و شعرخوانی شاعران، پایان بخش کارگاه این هفته بود.

آثار بنیانگذار تحول شعر نیما در حوزه هنری نقد و بررسی شد
۱۷ اسفند ۱۳۹۳کد خبر: 86631۱
در نشست جرگه عشاق حوزه هنری بوشهر؛
آثار بنیانگذار تحول شعر نیما در حوزه هنری نقد و بررسی شد

نشست کارگاه شعر و ادب جرگه عشاق حوزه هنری بوشهر این هفته به شعر«هوشنگ ایرانی» بنیانگذار تحول در شعر نیما اختصاص داشت.
مسئول کارگاه شعر حوزه هنری بوشهر در نشست جرگه عشاق حوزه هنری بوشهر اظهار داشت: هوشنگ ایرانی بنیانگذار تحول در شعر نیما یا شعر نو پارسی متولد همدان(1304) بیشتر از 48 سال عمر نکرد، در این مدت با وجود اینکه اشراف کاملی بر زبان فارسی نداشت، اما از درون با یک حس آمیزی قدرتمند و هوشمندی تمام با مقداری تغییر در محتوا و فرم و با دانایی از عرفان و مقداری هم ملهم از تفکرات، ادبیات غرب خالق شعری شد که اگر برای خود او فرصت رسیدن به عرصه بالندگی پیش نیاورد، برای شاعرانی ثل شاملو و سهراب سپهری و بعدها دیگرانی که هنوز ادامه میدهند، مثمر ثمر و مفید بود.
اسکندر احمد نیا اضافه کرد: از هنجارگریزیهای او استفاده از اصوات بود، در شعر او صدا به شکلی که در شعر مولانا اتفاق افتاده است، به وضوح کامل، اما با رویکرد و تغییر دیده میشود.
وی بیان کرد: «جیغ بنفش» او، شعر نو را از حرکت یکنواخت نیمایی بیدار کرد و تقریباً از ریشه تکانی سخت داد، در زمینه حس آمیزی سهراب و در رویکردهای تکنیکی و موسیقیایی شدن شعر، شاملو هنرمندانه شعر خود را به ماندگاری کامل رسانید.
مسئول کارگاه شعر حوزه هنری بوشهر تصریح کرد: ویژگیهای شعر ایرانی بسیار است و در این نشست مجال به پرداخت همه آن نیست.
احمدنیا در ادامه اظهار داشت: حاصل شاعری هئوشنگ ایرانی و سه مجموعه «بنفش تند خاکستری» و «خاکستری» و «به تو می اندیشم، به توها میاندیشم» که هر سه دنبال کننده روند یکدیگر بودند را از خود بر جای گذاشت. اما اذعان باید کرد که شعر او جیغی بود که در عرصه شعر نو، ماندگار و جاودانه است.
نقد و بررسی دو شعر توسط شاعران حاضر در نشست و شعرخوانی شاعران، پایان بخش کارگاه این هفته بود.
اشتراکگذاری:لینک کوتاه: https://bushehr.hozehonari.ir/s/25TX48G
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: bushehr.hozehonari.ir